Monica is een multimediale performance van kunstenaars Pablo Lilienfeld en Federico Vladimir, geïnspireerd door de opmerkelijke parallellen in het leven van hun moeders. Beide vrouwen, genaamd Monica, werden in de jaren 1950 geboren in Argentinië als dochters van Europese oorlogsvluchtelingen en migreerden later terug naar Spanje. Pablo’s moeder, Monica Lilienfeld, was een schilder die op jonge leeftijd overleed in 1986 en een levendig oeuvre naliet. Federico’s moeder, Monica Pezdirc, verzette zich tegen haar conservatief-katholieke opvoeding door naakt te poseren voor erotische foto’s, genomen door Federico’s vader in de jaren 1980. Deze persoonlijke archieven — schilderijen en foto’s — vormen de visuele en emotionele basis van de performance.

Door dans, video, muziek en performancekunst te vermengen, herinterpreteert Monica deze moederlijke erfenissen vanuit een queer, niet-traditioneel perspectief. In plaats van Monica uitsluitend als moederfiguur te portretteren, zien de kunstenaars haar als een symbolische “dochter”, geboren uit hun gedeelde creatieve proces. Zo vervagen ze genealogische rollen en vieren ze niet-heteronormatieve vormen van verwantschap. Opgebouwd als een telenovela verweeft het werk thema’s als oorlog, migratie, patriarchaat en uitgewiste geschiedenissen, en eist het uiteindelijk ruimte op voor verhalen die lange tijd zijn verzwegen. Monica wordt zo een levend archief — een levendige, theatrale ode aan veerkracht, identiteit en de kracht van kunst om familiale en culturele narratieven te herschrijven.